Werkt Onze Drang Naar Perfectie Verstikkend En

WERKT ONZE DRANG NAAR PERFECTIE VERSTIKKEND?

  • Saturday 15/12 13:30-15:00
  • Locatie
    Theaterzaal Vooruit
  • Soort evenement
    Panelgesprek

Elke Van Hoof (professor Klinische Psychologie aan de VUB), Elsbeth Teeling (auteur) en Renata Salecl (professor filosofie aan de Universiteit van Ljubljana), Eva Daeleman (lifecoach bij studio stil, auteur 'Omdat het kan', 'Het jaar van de hond' ...) en Sven Kerremans (perfectionismecoach). Sarah Vandoorne (freelance journaliste MO*) leidt het gesprek in goede banen.

“We worden platgeslagen met termen als geluk en zelfverwezenlijking, waardoor de angst om foute keuzes te maken ons verlamt. We moeten aanvaarden dat de toekomst onzeker is. Het leven zal altijd een risico inhouden en onvoorspelbaar blijven, wat we ook doen. En geen enkele keuze kan dat gevoel van ontevredenheid ooit helemaal wegnemen. We zouden ontevredenheid dus beter omarmen en als een motor beschouwen. Wie nooit ontevredenheid heeft gekend, zal nooit een boek schrijven, nooit een schilderij maken of iets anders creatiefs verwezenlijken.” 

- Renata Salecl in Wanderlust 2017 -

Volgens de Sloveense filosofe Renata Salecl zijn we in onze neoliberale samenleving geobsedeerd door zelfverwezenlijking. Een job moet meer zijn dan een baantje, een hobby meer dan een tijdverdrijf, een foto meer dan een spontane momentopname. Voortdurend moet je jezelf ontplooien, en liefst nog zodat het in een picture perfect plaatje past. Als het niet op instagram staat met een flatterend filtertje erover, is niet gebeurd. Want onze obsessie met die perfecte versie van onszelf, is vooral op gericht op het beeld dat anderen van ons hebben. Het gevaar dreigt dat we door die navelstaarderij 2.0 het grotere maatschappelijke plaatje en sociale veranderingen uit het oog verliezen.

Ook Eva Daeleman heeft het in haar jongste boek over de invloed van die window to the world op onze perfectiedrang. ”Je kan alles zien, waardoor je je heel vaak gaat vergelijken met anderen. En meestal vergelijken we in ons eigen nadeel. Dat zorgt er voor dat we heel onzeker worden. We zijn zo gewend aan perfecte plaatjes op Instagram, dat alles wat niet perfect is meteen lelijk of fout lijkt. Maar we wéten dat wat op sociale media staat maar een klein deel van de waarheid is, vaak nog met een mooie filter erover. Het is niet eerlijk om jezelf daarmee te gaan vergelijken.”

Kunnen zelfverwezenlijking en een sociale maatschappij hand in hand gaan? Bouwen we niet aan een mooiere samenleving bouwen als we allemaal een mooiere versie van onszelf proberen te zijn? Kan de drang naar zelfverwezenlijking niet iets positief zijn als we dat los zien van de blik van de ander? Of werkt ze toch vooral verstikkend voor ons sociaal engagement? Is onze drang naar perfectie wel zo eigen aan deze tijd als we denken? Waren onze voorouders totaal niet bezig met zelfverwezenlijking? Moeten we allemaal aan de mindfulness en naar de yogaklas? Of moeten we ambitieuzere antwoorden verzinnen en onze maatschappij, consumptiepatroon en communicatie compleet durven omgooien? Welke invloed heeft stress op ons lijf en mentale gezondheid? Hoe nauw is burn-out gelinkt aan die perfectiedrang? Moeten we (opnieuw) leren een beetje meer ontevreden te zijn?