Tom Inge Nieuw

TOM VAN DYCK + INGE SCHILPEROORD

  • vrijdag 29/11 16:30-17:30
Locatie
Balzaal Vooruit
Soort evenement
Festivalbabbel
Toegankelijkheid
  • Wheelchair
  • Language


Het is een ietwat bizarre mensensoort die je van mijlenver herkent: fans van In de Gloria en Het Eiland. Ze integreren vlotjes talloze quotes - Alles geven, Alain - in hun dagelijkse taalgebruik, en slaan ongemeen hard hun autodeur dicht wanneer Rage Against The Machine’s door de radio knalt. En dat is niet in het minst de verdienste van Tom Van Dyck die op onvergetelijke wijze gestalte gaf aan zijn personages. Alleen al een opsomming geven van de topreeksen en films waarin Tom speelde of waarvan hij het scenario schreef, doet ons naar adem happen als een Protput die zijn lach terugvindt na een identiteitscrisis. Met Man en Macht, Den Elfde van den Elfde, De Parelvissers, Matroesjka’s, De Zaak Alzheimer, Over Water, De Ronde, Het Eiland en publiekslieveling Van Vlees en Bloed … TV-minnend Vlaanderen sloot naïeve nonkel Luc, de vleesgeworden antiheld van Slagerij Vangenechten, vol overgave in de armen. Maar de kiem van Toms schermsucces ligt bij twee cultprogramma’s uit de prille jaren 2000 op canvas, die dankzij een klein, maar dolenthousiast publiek niets minder dan erfgoed geworden zijn. Alles kan Beter en In de Gloria, het waren de allereerste van een lange reeks samenwerkingen met regisseur Jan Eelen. Maar hoe groot het schermsucces van Tom ook is, zijn roots liggen in het theater, bij De ROOVERS, Het Toneelhuis, De Tijd ... Dolblij zijn we, dat acteur, regisseur, scenarist en natuurvriend Tom erbij wil zijn op het Festival van de Gelijkheid. Om te praten over menselijk en beestachtig gedrag, en hoe dicht die bij elkaar aanleunen. En over de essentie van acteren: menselijk gedrag observeren, en subtiele kenmerken kopiëren en imiteren.  

We brengen Tom samen met schrijfster en forensisch psychologe Inge Schilperoord. Met haar beklemmende debuut Muidhond won ze de Bronzen Uil en haalde de shortlist van zowat alle belangwekkende literatuurprijzen (Van de Libris tot de Fintro Literatuurprijs). Het boek werd in het Turks, Engels, Frans, Noors, Spaans … vertaald, en Inge maakte zo een overrompelende entree in ons literair landschap (filmtip: Patrice Toye verfilmde het boek en Muidhond gaat in oktober in première op FilmFest Gent). Muidhond is een boek dat je zo dicht op de huid zit, dat je er fysiek ongemakkelijk van wordt. Inge kruipt er in het hoofd van Jonathan, een pedofiel die zijn leven na gevangenschap opnieuw op de sporen probeert te krijgen, maar het gevecht met zijn hoofd lijkt te verliezen. Haar pen is zo trefzeker, de worstelingen met de demonen zo gruwelijk echt beschreven, dat je als lezer onherroepelijk deelgenoot wordt van het verhaal. En tegen beter weten in hoopt dat het verhaal een andere wending neemt, ook al voel je de onontkoombaarheid van de innerlijke strijd. Het vergt moed, om als schrijver in het hoofd te willen duiken van een zedendelingquent, een personage waarvan we in real life liefst het hoofd zouden willen afwenden. En om nuchter, in heldere taal en met trefzekere pen, het complexe samenspel van psychologische, neurologische en omgevingsfactoren te beschrijven die iemands leven in een beslissende plooi leggen. Dat ontrafelen van de menselijke psyche doet ze niet enkel als schrijfster, maar ook bij haar job als forensisch psycholoog, bij oa het Pieter Baan Centrum. Ook daar probeert ze menselijke beweegredenen te doorgronden, niet weg te kijken wanneer het lelijk wordt, wanneer het wringt en schuurt.

Een Festivalbabbel met twee brein-duikers over menselijk en beestachtig gedrag, en hoe dat niet altijd te onderscheiden valt. Over de kracht van de menselijke geest. Over de onontkoombaarheid van onze menselijke natuur. Over de kunst van de leugen en de kracht van de verbeelding. Over macht. Macht proeven en macht misbruiken en je machteloos voelen. Over schrijven & acteren misschien wel het moeilijkste beroep ter wereld vinden, maar tegelijk de magie ervan voelen en het als onontkoombaar ervaren. Over de kracht van verhalen delen. Over empathie. Over hoe we als samenleving zorgen voor elkaar. Of daar niet genoeg in slagen. Over hoeveel beest er in ons als mens zit, en hoe genetisch ons gedrag bepaald is.