Brihang Martha Canga Antonio

BRIHANG + MARTHA CANGA ANTONIO

  • zaterdag 30/11 15:00-16:00
Locatie
Balzaal Vooruit
Soort evenement
Festivalbabbel
Toegankelijkheid
  • Wheelchair
  • Language

Gastheer Martin Heylen


“Morsen is pas morsen alsjet afdroogt" wij weten nog exact waar we waren en welk gesprek verstomde op het moment we deze louterende levenswijsheid voor het eerst hoorden. Ze kwamen uit de mond van  woordkunstenaar en beeldhouwer Boudy Verleye, alias Brihang. Vijf jaar geleden won hij De nieuwe Lichting van Studio Brussel en de verwachtingen waren meteen hooggespannen. Het woord ‘uniek’ is uitgemolken als de gemiddelde West-Vlaamse melkkoe, maar wat Brihang deed, dat was écht uniek. Kleine gevoelige observaties van doodgewone dingen, met zorg verpakt in poëzie op beat en verleidelijke soundscapes. Zijn debuutplaat zolangmogelijk lag twee jaar later in de rekken en loste al die verwachtingen moeiteloos in. Een hiphopplaat vol dromerige woordenstromen en rusteloze zielenroerselen. Ver weg van het verbale spierballengerol, rapt Brihang over de wereld die hij kent en de man die hij is. En drijft daarbij ook af en toe de spot met zichzelf. “Bij het gros van de grote namen gaat dat steevast over auto’s, vrouwen, geld en geweld. Dat is hun leefwereld, niet de mijne. Ik probeer zo dicht mogelijk te blijven bij wie ik ben en wat ik doe.” De cliché-blingbling-hiphopper opscheppend over zijn nieuwste fijnstof-aanwinst op wielen is dan ook nergens te bespeuren. Als er al grenzen waren aan het genre hiphop, dan her-kneedt en boetseert en verplaatst Brihang die voortdurend met aanstekelijk plezier. Niet alleen als rapper, ook als beeldhouwer gaat hij vederlicht en fragiel met harde materie aan de slag. En giet bij beelden in poëzie, of poëzie in beelden. Het maakt van hem in meer dan één opzicht de Meester van de Beeldtaal. Wie Brihang aan het werk wil horen tijdens zijn clubtournee dit najaar is eraan voor de moeite. De AB, Cactusclub, 4AD, Concertzaal Vooruit … zijn al maanden hopeloos uitverkocht. Maar ge-luk-kig krijg je een extra kans om hem - achteruitgezakt in onze Festivalsofa - te horen in de Balzaal. 

We brengen hem samen met actrice en zangeres Martha Canga Antonio. Acteren, songs schrijven, performen, slammen …  ze combineert het allemaal met een aanstekelijke elegantie. In 2015 veroverde ze het witte doek met haar ijzersterke vertolking van Mavela in de film Black. Het leverde haar meteen een nominatie op als European Shooting Star op het Filmfestival van Berlijn. Maar vòòr het acteren, was er altijd al muziek geweest. Ze zette haar eerste stappen als zangeres bij het hiphopcollectief Soul’Art. Vorig jaar voelde ze dat het tijd was om haar eigen weg te gaan. Met haar dromerige en speelse soloproject Martha Da’ro stond ze afgelopen zomer op Couleur Café - in dezelfde line-up als haar heldin Lauryn Hill. Martha Da’ro tekent voor een aanstekelijke mix van speelse pop, dromerige jazz, vette beats en breekbare teksten. Wie denkt dat het haar allemaal op een presenteerblaadje wordt aangeboden, heeft het mis. “Ik heb geen ‘we zien wel’-attitude, ik werk hard. Vaak wordt dat verward met arrogantie, alsof dat altijd iets slechts zou zijn.” En dus springt ze. En volgt ze haar hart. Niet bang voor de blutsen en de builen die ze daarbij kan oplopen. Net als Brihang wikt en weegt ze zorgvuldig haar woorden. Maar verschuilt ze zich niet achter wollige taal of gedraai rond de pot. “Ze (Adil El Arbi & Bilall Fallahà) hebben mij inderdaad een grote kans gegeven, maar ik heb me die rol van Mavela echt toegeëigend. Iedere goede recensie, iedere prijs, alles wat daaruit is voortgevloeid… I earned it.”


Een Festivalbabbel met twee rebelse woordkunstenaars over dat steentje in hun schoen. Over hoe Brussel je liefdevol als nieuwe thuis in de armen kan sluiten, en het een onuitputtelijke inspiratiebron is. Over het boetseren van taal. Over de zoektocht naar een eigen stem. Over spelen met de vlam, en het gevaar dat loert om op te branden. Over kansen krijgen en die dankbaar grijpen. Over koppig volharden en je eigen weg maken. Over fearless zijn. Over de liefde voor verhalen. Over bejubeld worden en ook graag in de luwte werken en prutsen. Over hoe je als rapper controle lijkt te hebben op je eigen taal-boetseer-werk en performance, en je als actrice vooral heel veel vertrouwen moet hebben in regisseurs en een grote machine die met je verhaal en performance aan de slag gaat.