Skryf

Skryf brengt een ode aan de liefde

  • zaterdag 16/12 13:00-17:00
  • Locatie
    Woodrow Wilsonplein
  • Soort evenement
    LiefdesNEST

De zandschrijver ‘Skryf’ rijdt zichzelf voort, een lint aan zandletters achterlatend.

Skryf refereert aan de vergankelijkheid. Een luttel hoopje zand creëert de magie van het woord.
De mens, de natuur en de tijd zorgen ervoor dat het woord weer vervliegt. Soms erg snel, soms heel langzaam. Als zand door de vingers .....

Speciaal voor het Liefdesnest brengt Skryf met zand een ode aan de liefde op de grond. Uit een kleine gestuurde opening stroomt zand. Hij legt zo in traag tempo de tekst letter voor letter neer. Als hij klaar is rijdt hij door naar het volgende deel van de tekst en daarmee geeft Skryf het geschrevene bloot aan de elementen en passanten.

Langzaam raakt de geschreven tekst steeds meer aangetast door weer, wind en publiek, en verdwijnt weer langzaam.



We deden een oproep naar de mooiste zin van je (liefdes)leven en ontvingen ontelbare pareltjes. Zo veel dank daarvoor.
Deze zinnen worden door zandschrijver Skryf op zaterdag op Woodrow Wilsonplein geschreven. 

Kom dichter. (Boris Claes)
Geen mens die passeert, weet hoe gelukkig wij zijn. (Nienke VanderStock)
Jij, de dierentuin waar ik Zoo van hou. (Sascha Beernaert)
Mijn liefde is echt ook al besta je niet. (Sascha Beernaert)
Ik vind je lief en dat zonder zoeken. (Leen Strybol)
Ver wenste ik je, vaker nog dichtbij. (Leen Strybol)
Liefde laat altijd zijn sporen na. (Hanneke Middelburg)
’t Is ritmisch, synchronisch gebonk. (Isolde Mak)
Voor altijd zal nooit net genoeg zijn. (Isolde Mak)
Gebroken nachten ontwaken op een dag. (Monia Ouchani)
Ouderliefde is luiaardlangzaam loslaten. (Karlien Van Houtte)
Elke gedachte komt altijd weer bij jou. (Annette Akkerman)
Het geluk van je voetstap op mijn trap. (Annette Akkerman)
Gelukkig ben je draagbaar, bijna ondraaglijk. (Dietlinde Oppalfens)


Een installatie van Gijs Van Bon