Ruth Flip

RUTH BEECKMANS + FLIP KOWLIER

  • Thursday 13/12 13:30-14:30
  • Locatie
    Balzaal Vooruit
  • Soort evenement
    Festivalbabbel

De naar zingeving zoekende Lise in het theaterstuk Hechten, Ingrid Porrez in Safety first, Rosies mama in Rosie & Moussa en haar talloze Wat Als-verschijningen ... Onze handen tellen te weinig vingers om de rollen op te sommen waarmee Ruth Beeckmans onze harten veroverde. Hoe ze met zo'n heerlijke spontaniteit de schotten tussen het hoogaangeschreven "maatschappelijk relevant theater" en "populaire VTM-rollen" naar de vuilbak verwijst, het is een verademing. Hoe ze plezier uitstraalt - zonder een parodie van jezelf te worden - en ongedwongen praat met vurige ogen, het werkt aanstekelijk. Maar laat je niet misleiden door haar heerlijke spontaniteit en complexloze je m’en-foutisme. Wat ze doet, wil ze zo goed mogelijk doen. Als ouder, als vriendin, als actrice. Het lijkt moeilijk in te beelden dat deze Ruth als kind zo verlegen was. Gelukkig ontdekte ze het podium, en hoe bevrijdend ‘spelen’ kon zijn. Even in een andere huid kunnen kruipen, letterlijk even een ander leven mogen leiden, tot op vandaag schenkt het haar zo veel zichtbaar plezier. Maar Ruth durft zich ook uit te spreken over "moeilijkere" maatschappelijke thema's als samenleven in de stad en voorbij de angsten en vooroordelen durven kijken. Over hoe meer menselijkheid en minder hardheid in het verhaal van de vluchtelingencrisis welkom zou zijn. Over de angst die om de hoek komt loeren om een kind groot te brengen in een samenleving waar mensen soms zo hard en weinig liefdevol zijn voor elkaar … Om maar te zeggen, wij hebben een boon voor Ruth Beeckmans.

We nodigen haar heel graag uit voor een sofababbel met Filip Cauwelier. Oftewel: Flip Kowlier voor mensen die haast hebben in hun woorden of West-Vlaamse taal-roots hebben. Op een even aanstekelijke en overtuigende manier gooit hij de schotten tussen ‘broeierige funk’, ‘stoere hiphop’ en ’breekbare singersong’ genadeloos omver. Of het nu gaat om een ode aan het helende ritme van zee bij de funky Ertebrekers, of het spitante spervuur op de beats van ’t Hof van Commerce, of in zijn eentje met gitaar de ideale soundtrack voor over mie te geroaken-luddevudde prevelt … elke keer opnieuw pakt hij ons helemaal in met poëzie in handig meeneemformaat. Hoe ze zichzelf bij ’t Hof niet te serieus nemen, maar hun muziek wel. Hoe ze willen dat elk optreden top is en daar geen greintje willen op toegeven. Ook niet, en misschien vooral niet, na 20 jaar platen maken, optredens met volume ip duust en het West-Vlaams tot wereldtaal verheffen. En hoe ze dat nog maar eens duidelijk maakten met de heerlijk satirische mockumentary Wien is 't Hof van Commerce? De felle Kowlier die een uitgelaten AB- of Werchterpubliek schijnbaar moeiteloos inpalmt met “Woa ben 'kik toch slim, woa ben 'kik toch snel. Ik en mezelvn, een fantastisch stel”, lijkt soms ver te staan van de schuchtere Filip die eerlijk vertelt over dat bistje un zn uofd dat zich soms laat voelen. Maar het is net die dualiteit die wij zo mooi vinden. Hoe hij die pose van ’t Hof naast het podium van zich af schudt en zich kwetsbaar durft opstellen. Hoe hij over zijn angsten en hervonden rust durft praten, met een vleugje nuchtere zelfrelativering nooit ver weg. En hoe hij dé meezinghit over vriendschap schreef. Een man naar ons hart.


Een Festivalbabbel met twee mooie zielen die zonder totetrekkerie in het leven staan. Over de liefde voor het spelen. Over lachen, gul en vol overgave, of ingetogen met een monkellachje. Over hoe mensen wat bang zijn van elkaar, maar hoe alleen maar mooie dingen kunnen ontstaan als je door die angsten heen durft te kijken en toenadering zoekt. Over hoe dingen stuk kunnen gaan. En hoe het leven niet altijd loopt zoals je dat zou willen, of zoals het jou verteld werd vroeger. Over de oerkracht die liefde en vriendschap is.


© Foto Ruth: Johan Jacobs
© Foto Flip: Stephan Vanfleteren