Het Nieuwe Precariaat En

[VOLZET] HET NIEUWE PRECARIAAT

  • Thursday 13/12 18:30-20:00
  • Locatie
    Foyer Theaterzaal Vooruit
  • Soort evenement
    Panelgesprek

ism BTB-ABVV

Met Frank Moreels (Voorzitter BTB-ABVV), Herman Loos (auteur van het boek 'Menselijke grondstof. Over leven op de bodem van de Europese arbeidsmarkt'), Ive Marx (professor in de Sociaal-Economische Wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen) en Valeria Pulignano (professor Sociologie KUL). Simon Demeulemeester (journalist Knack) modereert.

In 2012 bracht Guy Standing, hoogleraar Economische Zekerheid aan de universiteit van Londen, zijn baanbrekende boek 'The Precariat: the new dangerous class' uit. In het boek waarschuwt hij voor de toenemende bestaansonzekerheid die steeds meer mensen wereldwijd treft. Het precariaat kenmerkt zich door korte banen, lage inkomens, moeilijke relaties, weinig sociale zekerheid en/of het ontbreken van een politieke stem. Naast een dreiging van toenemende armoede (zoals bij de mini-jobs in Duitsland), is het precariaat bovendien vatbaar voor populisme en extremisme en vormt het zo tevens een democratisch gevaar. Zowel de verkiezing van Trump in de VS als de Brexit worden in verband gebracht met het Precariaat.

Die precaire klasse breidde de laatste jaren uit en werd diverser, aldus Standing. In Japan schat hij de bevolkingsgroep op meer dan 20 miljoen.In Europa werd het precariaat een thema in de vroege 21ste eeuw: hoogopgeleide jongeren vonden geen baan of verrichtten onderbetaald werk. 

Zes jaar later is het 'precariaat' een feit. Free-lancers, mensen in mini-jobs, schijnzelfstandigen, ... de groep van mensen die werken in bestaansonzekere jobs groeit dagelijks. Ook deelplatformen als Deliveroo en Uber nemen het niet zo nauw met kwaliteitsvolle arbeidsomstandigheden. Die twee herauten van de 2.0 maatschappij komen nu eindelijk onder vuur te liggen. De Deliveroo-koeriers voeren actie omdat ze gedwongen worden als zelfstandige te werken. Uit onderzoek in Nederland blijkt dat heel wat taxichauffeurs van Uber weinig verdienen, lange dagen kloppen en zich geen verzekering kunnen veroorloven. Slechte arbeidsvoorwaarden, schimmige constructies, wurgcontracten, belastingontduiking, monopolievorming, sociale afbraak en economische ontwrichting vormen een grimmig beeld van wat die befaamde 2.0-maatschappij in petto kan hebben.

Een nieuw precariaat probeert de touwtjes aan mekaar te knopen, in een steeds sneller veranderende samenleving. Hoe kunnen we een sterkere bescherming bouwen voor deze 'working poor'? Welke rol spelen de vakbonden? Heeft de deeleconomie ons om de tuin geleid, met hun warme pleidooi van "sharing is caring". Waarom worden Ubers, Deliveroo’s en Airbnb’s niet onderworpen aan de fiscale en sociale wetgeving die geldt voor andere bedrijven en organisaties? Welke rol speelt Europa? Kan het precariaat enkel op internationaal niveau worden ondersteund? Wat kunnen de Vlaamse en Belgische overheid doen?