Caroline Pauwels En Anne Chapelle

Caroline Pauwels + Anne Chapelle

  • donderdag 14/12 21:00-22:00
  • Locatie
    Balzaal Vooruit
  • Soort evenement
    Festivalbabbels

Caroline Pauwels duikt binnenkort in haar tweede academiejaar als rector van de VUB. Haar beleid blies meteen een verfrissende wind doorheen het academische landschap. Caroline is een rector die het debat hoog in het vaandel draagt, de kracht van woord en wederwoord dat denken en handelen bevordert. Daarbij gaat ze heel bewust een andere weg op dan polarisatie en verbaal spierballengerol, maar gelooft ze net in de kracht van nuance en dialoog. ”Je sais qu'on ne sait jamais”, het is niet toevallig een regel uit één van haar favoriete songs. Pas wanneer je alle elementen van het verhaal kent, wanneer je weet hoe de ander iets beleeft, kom je dichter bij de waarheid. Een denkoefening die elk oordeel vooraf zou moeten gaan. Een rector ook die sterk overtuigd is van de belangrijke rol en maatschappelijke opdracht van een universiteit ìn de stad, waar gemeenschappen samenleven en individuen zich thuis willen voelen. Caroline is geen ego-activist, bij wat ze doet heeft ze altijd een gemeenschappelijk doel voor ogen. Haar grootste kracht is haar onwankelbaar geloof en vurig vertrouwen in wat mensen samen kunnen bereiken. En dus is ze optimistisch over de maakbaarheid van de maatschappij. Mensen die elkaar inspireren kunnen de kracht vinden om de spelregels te veranderen. Ook op persoonlijk vlak durft ze moedige keuzes maken … En probeert ze dat oordeel uit de weg te gaan. Haar interview in het radio-programma Touché was zo bijzonder verfrissend, omdat haar levenspad en -vreugde het nakijken geeft aan naargeestig hokjesdenken. Hoe ze durft liefhebben, en het leven viert. Voluit. Met vrienden, lange eettafels en schoonheid. Haar aanstekelijk positivisme en oprechte dankbaarheid stuurt de grootste cynicus wandelen.


Haar liefde voor Belgische mode en esthetiek deelt ze met Anne Chapelle, CEO van bvba32, waar ze de modelabels Ann Demeulemeester en Haider Ackermann liet groeien. Intuïtief voelt het aan als een match made in heaven, deze twee vrouwen met een moedig hart. Omdat ze rust uitstralen en tegelijk zo veel passie voor het leven ademen, omdat ze bijzonder gedreven zijn en tegelijk zo nuchter. Toen Anne een tweetal jaar terug te te gast was in het praatprogramma Alleen Elvis blijft bestaan, kreeg ze niet enkel de tv-studio, maar ook flink wat huiskamers stil … Het werd de meest bekeken aflevering tot op vandaag. Haar kwetsbare getuigenis over haar weinig evidente tienerjaren kerfde tot diep onder de huid. Toen ze op haar 18e de deur van haar pleeggezin achter zich dichttrok, had ze 40 frank op zak. Net genoeg voor een enkeltje naar Mechelen, waar ze aan de kloosterpoort ging kloppen. De nonnen boden haar onderdak, een opleiding verpleegkunde en vooral een omgeving waarin ze niet langer vernederd werd. Ze specialiseerde zich in tropische ziektes en vertrok naar Congo om er haar schouders te zetten onder een project voor lepra- en tbc-patiënten. Ze klom op in de farmaceutische industrie, tot ze op een dag telefoon kreeg van Ann Demeulemeester met de vraag of ze haar kon helpen haar creatieve droom zakelijk te realiseren. De rest is geschiedenis. Anne straalt warmte uit in een (mode-)wereld die vaak kil aanvoelt. Als CEO stuurt, motiveert en steunt ze haar mensen, stimuleert ze hen in samenwerking en creativiteit. Haar empathie en de oprechte liefde voor haar product is daarvoor haar grootste kracht. “Zo’n kledingstuk is eigenlijk een verlengstuk van iemands persoonlijkheid. Voor mij is het een soort van kunst.” Maar ook op menselijk vlak is Anne goud waard voor een bedrijf en voor haar omgeving. Iemand vertrouwen geven om te groeien, om zijn of haar eigen verhaal te schrijven. Het is misschien wel het mooiste maatschappelijke engagement dat iemand kan aangaan …


Een Festivalbabbel over de liefde voor schoonheid, over het leven vieren en afscheid een plek geven, over vooruit durven kijken en heel soms achterom durven piepen, over de maakbaarheid van de samenleving, over mensen vleugels en ruimte geven om te groeien, over een onderwijs dat talenten herkent en naar waarde schat, over momenten van tristesse vergeten en die van tendresse koesteren, over die mooie mix tussen empathie en nuchterheid …